21.07.2015

İyiler ve kötüler


 Dünyamızda ya iyilik ya kötülük yoktur yavrum. İyilik ve kötülük bir arada ve bazen ayrıştırılamaz biçimlerde, vardır. Dünya ikisinin arasında sağa sola sallanır ve bazen rayından çıktığı da olur. İkisinin de özel isimleri yaşadığın mahalleye göre, sonradan verilmiştir. Ermeniler, araplar, suriyeliler, aleviler, kürtler, türkler, nerede oturup kimlerle söyleştiğine göre ya kötüdür ya iyidir. 

Her filmin bir iyisi ve bir de kötüsü vardır hani. Bazı filmlerin çirkini de olur tuhaf bu bak ve bunlardan birinin mutlaka bir şey kazanması gerekir. Yeryüzü, herkesin aynı anda kazanacağına inanılan bir yer değildir. Kazanan ya galatasaraydır ya fenerbahçedir. Ama asıl, hayatı kazanmak yavrum, güzel, değerli bir şeydir. Ben senin yaşlarındayken sanırdım ki kendine en çok iyilik biçen zümre cidden iyi olsa gerektir. Kim daha çok iyilikten bahsederse o iyi olsa gerektir. 

Oysa iyilik kimsenin elbisesi değildir. Elbiselerimizin altı üstü ipliktir. Her bir ipliğin içinde biraz güzel biraz çirkin gizlidir. İyilik kimsenin aile mirası değildir. İyilik bir partinin, bir girişimin, bir zümrenin adı olmadığı gibi kötülük de, sadece karşı mahallenin işi değildir. Biz kalplerin ve niyetlerin değerine karar veren sarraflar olmadığımız gibi dünya da kimsenin kuyumcu dükkanı değildir. İyilik kimsenin bağı bahçesi, babasının malı değildir. İnsan, canı acıyarak görür. İnsan, içini sürüyerek görür. İyinin kabuğunu aralasan belki birazı kötülük; kötünün can suyuna geri gitsen aslı iyiliktir. 

Uğrunda ölmek de derler ona, ancak uğruna yaşayacak güzel bir şey bulmak iyi bir şeydir. Herkes canından can gibi sevilmezse de, “onlardan” nefret etmek sağlam bir yüreğin işi değildir. 

Dünya siyah beyaz bir resim değildir yavrum. Dünya biraz yangınsa, biraz cümbüş yeridir. Biraz ana kucağıysa; biraz yılan deliğidir. Her hayat, nasıl hayat gibi yaşanmıyorsa, bugün bize ölüm gibi görünen her ölüm, ölüm değildir. Uykuda olmamak yavrum, iyi bir şeydir.