İşe Yarar Bir Şey


  •  Karga resmi yapan çocuk. Tren tuvaletindeki karga resminin altını rujuyla çizen kadının resmi tamamlaması. Sanatçılar diğer sanatçıları severler. Onları korumak isterler, onlardan çekinirler, onlardan etkilenirler, onlara kendi sanatlarıyla cevaplar vermek isterler.
  •  Kendi kitabını yayınlatmak hem bir utanç hem bir direniş gibi. Kötü bir başlangıç gibi ama bir başlangıç. Belki başka türlü hiç başlamayacak bir şeyin başlangıcı, avuntu.
  • Bir şey yazdığında onu kimin bulacağını aklında neyin kalacağını en çok neyi seveceğini asla bilemezsin.
  • İyilik nerede? Birini yaşatmada mı, öldürmede mi? Yoksa kararını çoktan vermiş birinin karşısında bir saat daha oturup şiir konuşmakta mı?
  •  Avukatlık mı daha işe yarar, şairlik mi?
  • Hemşire olarak hayatları kurtarmak mı, hemşire olarak bir insanın nasıl öldürüleceğini bilmek mi iyiliktir? Çello çalarak gürültü yaparak mı iyilik etmiş olursunuz yoksa birinin penceresinin önünden geçip ona yaşamanın sevincini hatırlatarak mı?
  • Şair hayatı pencereden izliyor. O yüzden de pencere kenarında yatan felçli bir adamın pencereden bakıp nelerin hasretini çektiğini, perdeleri kapatmak isteyebileceğini anlayabilir. Şair biraz felçli biridir. Arkadaş toplantılarına gidemiyor, gerçek işlerle uğraşamıyor, belli bir mesafeden merak duyuyor, içine girerse kırılıp parça parça olur, soru soruyor, röportajlar yapıyor karşısına çıkan herkesle ve bir kamera gibi izliyor izliyor izliyor. Hayat üzerine meditasyon yapıyor ama hayatın az bir kısmını yaşıyor. Yaşadığını da malzemeye çeviriyor. Bu yüzden samimiyetsizlikle suçlanıyor, yeterince insan olmamakla. Ama o “insan” olamadığı için şairlik yapıyor zaten. Şairlik tanıklık etmektir, işte bu felçli adamın kim olduğuna, son sözlerine, ölümüne, kızın onu öldürmesine. Zaten katılımcı olduğunda, tıpkı Canan’a yardım teklif ettiği zamandaki gibi terslenebiliyor, üzerine vazife olmayan bir şeye burnunu sokmuş gibi yadırganıyor, püskürtülüyor. Şair, insanlar arasında gerçek bir insan gibi duramıyor, durunca yaşamayı öğrenebilir ama yalnızca yaşamaya kaptırırsa yazamaz, gerçek hayat, içinde hem yaşanılacak hem de yaşanılan anda anlam verilecek ve sözcüklere dökülebilecek kadar kolay değil. Birinin pencereden izlemesi lazım, işte şair de bu kişi.
  •  Avukat olarak çoğu insanın onayını almak mümkün ama şair olursan, 1. şair olduğunu gizlemek zorunda hissedersin çünkü ciddiye alınacak veya kendini tanımlayabileceğin bir meslek değil 2. Birileri, en çok da şairler, seni köşeye sıkıştıracak, güzel yazıyor olduğunda, en çok da güzel yazıyor olduğunda bu kez, neden herkes gibi senin de çıkıp hayatı yaşamadığın sorgulanacak. Değer mi bunlara, bunlara değer mi?
  • Aynı dili konuşan biri mutlaka vardır. Bir karga gördüğünde, senin gördüğün kargaları da içine alan bir hikaye anlatacak. Ona Cortazar’dan Sarı Çiçek dediğinde hikaye ne kadar uzarsa uzasın merak edip dinleyecek biri olacak.

Yorumlar